De opleiding moet dus aan de behoeften en verwachtingen van het terrein worden aangepast zodat ze haar taak op kwaliteitsvolle en professionele wijze kan volbrengen.

Om deze doelstellingen te behalen, moet de opleiding « toelaten aan de cursisten om hun competenties zo goed mogelijk te ontwikkelen en zich zonder grote moeilijkheden te integreren in het professionele en menselijke plan, in onze maatschappij ».

De opleiding als antwoord op behoeften van de hiërarchie, van politieke autoriteiten, van het personeel of op de verwachtingen van het terrein, kan louter reactief worden opgevat. De rol van de opleiding is echter breder. Doordat het voortdurend afstand kan nemen van het terrein en van het bestaande systeem, kan de opleiding een proactieve functie aannemen van afstandname en zelfreflectie « door de deur te openen naar nieuwe operationele manieren van denken en handelen ».

Twee grote doelstellingen kunnen dus worden onderscheiden in de politieopleiding :
« enerzijds beantwoorden aan de behoeften van de bevolking, van de politieke autoriteiten, van het globale politie-instituut, van afzonderlijke leden en anderzijds ingrijpen in de politiewereld zelf » via een voortdurende invraagstelling.

« Gedurende een lange tijd had de professionele politieopleiding als doel het personeel voor te bereiden op vrij stereotiepe functies ; doordat ze zich voornamelijk richtte op het begin van de carrière of op een bepaalde functie, was ze vooral gericht op het aanscherpen van conventionele kennis en van traditionele know-how, dit alles strikt gereglementeerd en afgebakend ». Vandaag moet de opleiding een plaats innemen in « de context van een onzekere samenleving, gekenmerkt door de snelheid … van de verandering ». In de context van een lerende orga-nisatie, speelt de opleiding een onophoudelijke en constante rol in de begeleiding van het personeel bij het ontwikkelen van competenties die nuttig zijn voor de vooruitgang van de organisatie.